شخصيت ابن تيميه در مورد شخصيت ابن تيميه مىتوان گفت : 1 . او شخصيتى واقع‌بين نبود و به مسائلى كه مسلمانان در آن دوران سخت بدان توجه داشتند و براى آن‌ها حساس بود ، اهميتى قائل نمىشد ؛ زيرا در دورانى كه مسلمين بيش از هر چيز ديگر نياز شديد به وحدت داشتند ، وى با افشاندن بذر فتنه و درگيرى ، اوضاع مردم را هرازچند گاهى متشنّج مىكرد و بخش وسيعى از توان حكومت و قضات را - كه مىبايست صرف دفاع در برابر كفار شود - به خود مشغول مىكرد و با تشويش افكار و نشر عقايد باطل آن‌ها را هدر مىداد . 2 . نظرات ابن تيميه بر خلاف آراى مشهور بود كه بر آن اتفاق داشتند ؛ بهطورى كه بسيارى از قضات و فقها با نظر وى از در مخاصمه درآمدند . 3 . وى قائل به تجسيم و تشبيه و جهت داشتن خداوند عزّوجلّ بود . 4 . او به استغاثهء به رسول الله اعتقاد نداشت و حرمت زيارت قبور انبيا و صالحين را ترويج مىكرد . منتقدان هم عصر ابن تيميه در زمان حيات ابن تيميه و بعد از او ، علماى بسيارى پرده از افكار انحرافىاش برداشتند و در اين ميان نقد علماى